23/06/2026
19 Haziran akşam geç saatlerde Bay Köfte’de yediğim köftenin tadı yalnızca etin lezzetinden ibaret değildi. Yanında gelen o ev yapımı sosun sıcaklığı, biber turşusunun damağımda bıraktığı canlılık ve bütün bunların arasına karışan samimi sohbet… Aslında insan bazen bir mekânda yemek değil, bir ruh hâli tüketiyor.
Bazı yerler vardır; masa, sandalye ve tabaktan fazlasını sunar. Orada zaman biraz yavaşlar. Mekân sahibinin, hesabı öderken edilen o kısa ama doyurucu sohbeti bile modern hayatın aceleciliği içinde unutulan eski bir şeyi hatırlatıyor insana: Gerçek misafirperverlik hâlâ var. İnsan bazen en samimi cümleleri uzun sofralarda değil, tam kalkarken, vedaya yakın birkaç dakikanın içine sığdırıyor. Ve nedense o kısa konuşmalar, çoğu zaman yemeğin tadı kadar akılda kalıyor.
Belki de beni en çok etkileyen şey, servisle mutfak arasında görünmez bir duvar olmamasıydı. Köfteyi pişiren elin aynı zamanda masaya getirip “Afiyet olsun” demesi, yemeğe başka bir anlam katıyor. Çünkü insan o zaman yalnızca hazırlanmış bir tabak değil; emeği, karakteri ve samimiyeti de paylaşılmış oluyor. Ateşin başında duran insanın, birkaç dakika sonra masanın yanında durup hâl hatır sorması… Bu, eski zamanlardan kalmış sade ama çok kıymetli bir incelik gibi.
Bir de işin içinde o Tekirdağ ruhu vardı sanki… İnsanın memleketi bazen ses tonuna, bazen ikram şekline, bazen de köftenin kokusuna siniyor. Trakya’nın o sıcak, gösterişsiz ama içten insan hâli; Kaş’ın dinginliğiyle birleşince ortaya sadece güzel bir yemek değil, küçük bir hayat molası çıkıyor. Belki de bazı insanlar gittikleri yere yalnızca dükkân açmıyor; kendi memleketlerinin ruhunu da beraberinde taşıyor.
Belki de lezzetin gerçek sırrı tam olarak burada saklıdır. Çünkü iyi yemek sadece mideyi doyurmaz; insana kendini bir anlığına “yabancı değilmiş” gibi hissettirir. Kaş’ın sakin ruhu sanki o köftenin dumanına, sosun baharatına ve o kısa sohbete karışmıştı. Bazen bir lokma, uzun uzun anlatılamayan bir huzurun tercümesi oluyor.
Buradan tekrar teşekkürler o güzel insana.
Ben teşekkür ederi sayın Suat Çetin Yılmaz
