04/05/2022
Combe Bazaar. Gefeliciteerd.
Okee. Ik begrijp dat sommige Surinamers de binnenstad van Paramaribo niet meer zo goed kennen maar de Zwartenhovenbrugstraat Rick, die ken jij toch nog wel? Ston oso? Casa El Sol? Het standbeeld van Kwaku? Aaybaya. Ik zucht en geef het bijna op. Ricky appt mij een geel ontkennend icoontje en vlak er achteraan een andere gele met die schaamhandjes voor de ogen.
Hoe kan ik mijn neef Rick fatsoenlijk via de app loodsen naar Combé Bazaar. Mijn favoriete lunchroom. Rick blijft kort in Suriname. En 5 Mei bestaat mijn favoriete lunchroom 25 jaar. Mireille vroeg nog of ik meekwam naar Suriname. Mijn ouders zouden het verschrikkelijk leuk vinden riep ze via de app. Sterker nog, ík zou het zelf verschrikkelijk leuk vinden. Combe Bazaar is voor mij een plek met zoete herinneringen. Mijn favoriete gerechten waren nooit uitverkocht en ik ontmoette er altijd de leukste mensen van Paramaribo. Ik kan nog steeds al hun namen opsommen. Als ik zo over en weer blijf whatsappen heb ik binnen een mum van tijd kromme vingers. Ik ga Rick in een spraakbericht vragen of hij speciaal voor mij 5 mei een dubbele portie sopropo gevuld met vis kan gaan eten bij Combe Bazaar. Ik ga Mireille van te voren melden dat Rick komt.
Rick was voor het laatst in 2012 in Suriname. Hij is er geboren maar vertrok drie jaar na de onafhankelijkheid van Suriname in 1975 met zijn hele familie naar Holland. Na ruim tien jaar loopt Rick straks rond in Paramaribo. In die tien jaar is er absoluut veel veranderd maar verdwalen in de binnenstad van Paramaribo bestaat niet. Kersten ziet er van de buitenkant anders uit maar staat nog steeds op dezelfde plek. En het Sivaplein tegenover Kirpalani is onaangetast. De Grote Stadskerk van de EBGS is, de Here zij geprezen door de UNESCO toegevoegd op de Werelderfgoedlijst. Zo gauw zal de oude binnenstad niet veranderen. Maar ik hou wél mijn hart vast.
Okee, sommige straten in Paramaribo kregen andere namen. Toch hoor je bij het noemen van die nieuwe namen steevast ook de oude naam. Ik weet anders zeker dat mensen zoals Rick zondermeer zouden verdwalen.
Over het wijzigen van straatnamen heb ik mijn mond gehouden.
Op een geeltje schrijf ik wat aantekeningen voor mijn spraakbericht. Ik moet Rick een flinke boost geven aan zijn herinneringen aan Paramaribo. Ik som van alles op. Ik noem eethuizen en of broodjeszaken met naam en toenaam. Terwijl hij waarschijnlijk al watertand begin ik direct over het brengen van een bezoek aan Combe Bazaar. Ik begin bij voorbaat te lachen omdat ik nu al aan zijn beteutert gezicht zie dat hij het in Keulen hoort donderen. Ik twijfel of hij Combe Bazaar, mijn overheerlijke broodjeszaak in de Wilhelminastraat zal kennen. Bij bijna iedereen zijn Roy, An en hun team al jaren een begrip. Half trendy Paramaribo zat er op zaterdag heerlijk te smullen. De namen van vaste bezoekers zouden eigenlijk op een prikbord moeten. Ik behoor tot de gelukkigen die hierover kunnen schrijven of vertellen. Combe Bazaar: een meeting point voor de grootste lekkerbekken. Rick moet weten dat Combe Bazaar 5 mei vijfentwintig jaar bestaat. Mijn verzoek: eet 5 mei voor mij een portie sopropo gevuld met vis. Doe maar direct een dubbele portie. En ga alsjeblieft niet te laat. Sopropo gevuld met vis is een populaire specialiteit. In Suriname betekent populair, snel op.
Rick moet ook weten dat Carla en Gieta elke zaterdag grit’bana soep kochten. Zij namen ook altijd dubbele porties. Ik denk dat ze deze traditie nog steeds in stand houden.
Laat mij weten hoelaat je kan gaan dan geef ik Mireille een seintje. Zij is ook al in Paramaribo. Met alle liefde helpt zij haar ouders 5 mei het jubileumfeest tot een onvergetelijk festijn te maken. Rick, thanks a lot alvast, en feliciteer Combe Bazaar voor me!
Nellie Bakboord
