03/08/2026
Geen Smart-phone, een Fear-phone
Ik weet niet hoe jou dag begint, maar ik open m'n telefoon en binnen dertig seconden ben ik blijkbaar al bijna drie keer de pijp uit, twee keer bankroet, en eet ik minimaal een beetje ongezond. Code rood. Code oranje. Extreem weer. Doden hier, doden daar. Internetoplichters. Je wachtwoord is gelekt. Je bankrekening wordt geplunderd. 112 overbelast. Pas op voor dit. Kijk uit voor dat. En als je een banaan eet, schijnt dat volgende week een mogelijke aanleiding te zijn voor een nieuwe variant van Qkoorts.
Begrijp me niet verkeerd, er gebeuren genoeg heftige dingen. Maar als je de hele dag gevoed wordt met deze ellende, ga je vanzelf denken dat de wereld in de fik staat. (geen bedoeld woordgrapje)
En sociaal zijn we er ook enorm op vooruitgegaan. Van de week bij ons op het terras, vier gastjes gezellig bij elkaar, allemaal met het muiltje in zijn eigen scherm. Niet meer babbelen, nee dat is vervangen door TikTok en Snapchat en Instagram filmpjes die om de b***t onder elkaars neus worden geduwd. "Moet je deze zien!"
Ja tis een geniale uitvinding, die smartphone. Vroeger moest je nog zelf nadenken, de weg vragen of, hou je vast, je een kwartiertje vervelen. Tegenwoordig is dat gelukkig verleden tijd. Elke seconde van je leven wordt keurig ingevuld door meldingen, berichtjes , filmpjes van katten en discussies met mensen die je nog nooit hebt ontmoet.
Ik kom nog uit de tijd dat je uit je raam keek om te zien welk weer het werd.
Dat je zeiknat regende omdat je geen buienradar had en dat had zo ze charme. Je had een huistelefoon met een draaischijf en je kende alle nummers uit je bolletje.
Die van je pa en ma, je opa, je vrienden, nu weet de helft zijn eigen nummer niet eens meer.
Een afspraak maken was een avontuur. Je sprak een tijd en een plek af... dan verscheen je gewoon. Geen twintig berichten met "Waar ben je?", "Ik ben er bijna", "Nog vijf minuten” . Je wachtte gewoon. En als ze niet kwam opdagen, dan was je toch niet zo leuk als dat je dacht en wist je tenminste waar je aan toe was.
Natuurlijk zijn ze handig die handy’s. En ja ik heb er ook één, en nee ik ben er ook absoluut niet op tegen. Maar pleit wel voor een beetje meer balans en iets minder angst. Want misschien is dat wel het grootste gevaar van deze tijd. Niet de code rood, maar de constante code paniek en de F.O.M.O
Ik zet mijn telefoon straks ff lekker uit. Mocht de wereld dan tóch vergaan... dan denk ik dat ik dat wel merk…. Want misschien ben ik dan niet verbonden met het internet, maar stiekem wel een beetje meer met de wereld om me heen……
