23/09/2026
Hoe sociaal blijf je als je in 500 supermarkten ligt?
Vijfhonderd supermarkten. Als je mij dat jaren geleden had verteld, had ik waarschijnlijk gevraagd wat we gingen jatten.
Nu liggen onze eigen zakken koffie er.
Het leven kan raar lopen.
Heilige Boontjes begon niet omdat wij zo nodig een hip koffiemerk wilden bouwen. Rotterdam had al genoeg plekken waar iemand met een baard van drie weken, een leer schortje je uitgebreid kon uitleggen op welke hoogte in Colombia zijn boon precies was geplukt.
Wij hadden een ander probleem.
Er liepen jongeren rond die prima konden werken, maar bij wie niemand het aandurfde om ze aan te nemen. Te veel gedoe. Verkeerde vrienden. Verkeerde achternaam. Verkeerde keuzes gemaakt. Soms gewoon een verkeerd leven geleid. Ik ken dat wereldje. Ik weet ook wat er gebeurt als iedereen tegen je zegt dat je niet deugt. Op een gegeven moment ga je je ernaar gedragen. De self fulfulling prophesy……..
Dus begonnen we met koffie. Niet omdat koffie mensen redt. Was het maar zo simpel. Koffie is het middel, werk, op tijd komen en afspraken nakomen het doel. Een klant normaal aankijken. Niet na twee dagen de pleitvaart nemen omdat je salaris nog niet binnen is. Leren dat iemand op je rekent. En misschien voor het eerst ontdekken dat je ergens goed in kunt zijn. Dat is waar het om gaat.
En nu liggen we dus in honderden supermarkten. Dan krijg je vanzelf de vraag: zijn jullie nog wel sociaal? Ik vind dat eigenlijk een prachtige vraag. Alsof sociaal ondernemen alleen geloofwaardig is zolang je verlies draait.
Zolang je met drie vrijwilligers, twee kapotte koffiemachines en een subsidiepotje in een omniet pandje zit, ben je maatschappelijk lekker bezig.
Maar zodra er omzet binnenkomt en je product tussen de grote merken staat, wordt het ineens verdacht.
Alsof geld verdienen en goed doen niet samen mogen gaan. Wat mij betreft móéten ze juist samengaan. Want weet je wat pas asociaal is? Een jongere perspectief beloven met een project dat na twee jaar stopt omdat de subsidie op is. Dan kun je hem opnieuw vertellen dat het geld op is en hij weer naar huis mag.
Daar heeft niemand wat aan.
Dus ja, we willen groeien.
Ik wil dat onze koffie op meer plekken ligt. Ik wil meer omzet. Ik wil dat mensen ons merk kennen. Niet omdat ik graag naar een groot logo van mezelf zit te kijken, maar omdat groei ons de mogelijkheid geeft om meer jongeren een plek te geven.
Alleen zit daar wel een voorwaarde aan. Wij mogen nooit verliefder worden op de boon dan op de mens erachter. Op het moment dat wij alleen nog praten over verkoopaantallen, marges en marktaandeel en vergeten waarom we ooit begonnen zijn, kunnen we net zo goed een normaal koffiemerk worden.
Daar is trouwens niks mis mee. Maar zet dan niet meer zo groot ‘sociaal’ op de verpakking.
Dus hoe sociaal blijf je als je in 500 supermarkten ligt? Niet door het op de zak te zetten.
Niet door er een mooi verhaal over te vertellen. Je blijft sociaal door bij nummer 501 nog steeds die jongen binnen te laten van wie iedereen zegt: “Daar moet je niet aan beginnen.”
Juist aan die moet je beginnen.
Heilige Boontjes ondersteunde in 2026;
28 medewerkers, 20 trainees, The Sunday Foundation, Najib Foundation, De bont voor dieren, Stadscamping west , R.I.O, Everyday people, Stichting anders, Pauluskerk, Chinees nieuwjaar, 2 Filipijnse studenten schoolgeld, Skeer in the city, Dwarsdenkers, Zorgzaam 010, 200 jaar Feyenoord, Alexanderschool, Rijlessen voor jongeren, Inrichting van huizen, Afkopen van schulden, Gratis koffie voor hulpverleners, Koffiekar bij twee huwelijken voor mensen die iets betekenen voor Rotterdam etc.etc.etc
Dit kan alleen als jullie de koffie blijven afnemen……
Dankjewel!!!!
