01/06/2026
Eine prachtige speech van mien leeve hertsvriendin.
Silvia, Dave, Jermain, vrinde, klante en idderein heej venavond,
As na zaad van kefee t midde wil ik toch wat zegge
Vief jaor geleeje begos dich aan ein biezonder avontuur. Neet zoemaar un kefee, maar un plek met geschiedenis. Un plek waor mien elders 37,5 jaar lang hun hert, ziel en zaligheid in hebben gestaoke. Ein kefee waor iddereen altied welkom waas. Waor altijd iets geregeld kos waere en waor de minse noeits “nae te huure krege”
En eigenlijk is det nog steeds zoe.
Det beteikent dat de sfeer, de gastvreejheid en ut geveul van vruuger nog steeds besteit in t midde.
Det kump door dich Sil. Ik bin ongeluuflijk gruets op dich.
Weej hebbe same de horecaopleiding gevolgd. Wae had toen gedacht dat we allebei vief jaor geleeje osse eige toko zoeje beginnen? Dich hes altied hard gewerkt, auk same met mien mooder en toen vroog mam al ofse de tent neet woeis euverneeme. Maar op det moment, waas Jermain nog te klein um dees verantwoording al aan te gaon.
En kiek now ens. Eine meter zestig groet en unne baum van unne vent achter dich, De hes bewezen dasse precies de juuste persoon bis veur dees plek. Het café zuut dr fantastisch uit, good onderhalde, mede dankzij de perfectie van Dave. Samen vormp ge un strerk team.
Maar veural dich, Silvia… Dich bis ein echte kasteleinsvrouw.
Vrientelijk veur iedereen, altied klaorstaon veur andere, maar ook eemus det zien menneke wal steit. Dich geis veur neemus aan de kant en duise ut wies dich ut wils. De luuts dien stum huure en zurgs dr veur dat ’t Midde op de kaart blijf staon.
En éin moment zal ik nooits vergaeten.
Det ierste jaor met vastelaovend. Neppie Kraft kwaam zinge. Weej stonde allebei in ut midde van de kefee, misschien un paar meter van elkaar aaf. De zaal ontplofte van de gezelligheid, idderein zong oet volle borst mei en tosse al det geweld en spectakel door zooge we allein ff elkaars blik.
Zonne blik dae genog zaet. .
Trots. greuts op dat ut van dich waas. gruets op waor we stonden. En gruets op elkaar.
Silvia, de hes neet allein un kefee euvergenaome maar de hes un geveul veurtgezatte. Ein thoes voor minse. Een plek waor alles kin en idderein welkom is.
En ik weet zeker dat mien elders, maar zeer zeker auk dien elders ongeluuflijk trots zien op was dich heej in vief jaor hes neergezatte.
Op naar nog mier moeije jaore veur dich en Dave en natuurlijk voor ’t Midde.
Proost!
