27/02/2024
Түрээсээр унших номын танилцуулга №8
#Хотынүлгэрүүд
Зохиолч: Л. Өлзийтөгс
Энэ номны бүх өгүүллэг надад таалагдсан. Тэр дундаа "Гэрээслэл", "Нохойн үүр", "Хоёрхон алдаа", "Тэр хэн бэ?", "Гар" гэх өгүүллэгүүд нь сэтгэлийг минь илүү их хөдөлгөж булгилуулсан билээ. Тэдгээрээс онцолбол:
• Суутнуудын бодсон хэлснийг суутан бишүүд нь тэмдэглэн авдаг ч хэрэг болгох нь ховор /"Эрэгтэй, эмэгтэй"/
• Бурханы хэмээн өөртөө итгүүлэхийг хичээдэг “чөтгөрийн” гэмээр хүнд шалгуурт хүндэтгэлтэй ханд /"Эрэгтэй, эмэгтэй"/
• Хүмүүс нэг нэгэнгүйгээр амьдарч чаддаггүй ч нийтээрээ амьдарч бас чаддаггүй. Тиймээс гоёмсог байшин барьж өөрийгөө тусгаарладаг ч өөр бусдыгаа харах гэж цонх бүтээжээ. /"Гар"/
• Бурхан чөтгөр хоёрын дундаас төрсөн хүүхэд! Тийм шүү, мөнгө бол гарцаа байхгүй "Тэр хоёрын" хэлцлээс эсвэл хурьцлаас төрсөн. /"Гар"/
• Цоож айдсаас гаралтай. Тэр үед эндэхийн хүн бүхэн хаа ч ялгаагүй, хээр хөдөө эзгүй зэлүүд газар явж байгаад таарсан эхний айлдаа ороод л унд цай уугаад, амарч тухалж аваад, орон гэрээ орхин малдаа явсан гэрийн эздийн гайхам сайхан итгэлээр тухтайяа дайлуулж аваад л яваад өгдөг байж. Эзэд нь гэрээсээ холдоод, уул уул даван одсон хүнгүй гэрийн үнэтэй цэнтэй юм бүхэн ил. Аянчин хэчнээн ядуу байсан ч тэдгээрээс хумслах нь үгүй. Энэ бол Монгол газрын заншил. Тэр үед Монголд цоож байсангүй. Тэр үед Монголд айдас байсангүй учраас тэр. /"Гар"/
• Хэзээ нэгэн цагт ээждээ, эмээдээ, эр нөхөртөө хөтлүүлж байсан туяхан гар өнөөдөр өөр нэгэн жаахнаас жаахан гарын аврагч, аугаа их нөмөр түшиг нь болон хувирчээ. /"Гар"/
• Нураад уначихсан ханан дотор хүртэл хоргодох зай харагдсаар л байдаг. /"Гэрээслэл"/
• Хэний ч буруу байгаагүй юм аа... Арван долоон нас... арван долоон нас шүү дээ. Арав биш, хорь биш, арван долоо. Яг ч хүүхэд биш, арай ч том хүн биш. Бүхнийг мэдэрч, ойлгож эхэлсэн, бүхнийг хүлээн авахад бэлэн ч бүгдийг гараасаа алдаад юу юугүй үүрд үгүй хийчихэж мэдэх, юу ч хийхээс буцахгүй атлаа юу ч хийж чаддаггүй арван долоон нас... /"Хоёрхон алдаа"/
