09/09/2026
🐕🦺😾 ការចិញ្ចឹមឆ្កែនិងឆ្មាអាចប៉ះពាល់ដល់សុខភាព និងសុវត្ថិភាពរបស់កុមារតាមរយៈកត្តាសំខាន់ៗមួយចំនួន៖
👉🏽 អាលែកហ្ស៊ី និងបញ្ហាផ្លូវដង្ហើម៖ រោម អង្គែស្បែក និងទឹកមាត់របស់សត្វ អាចបង្កឱ្យកុមារកណ្តាស់ រមាស់ភ្នែក ស្បែកឡើងកន្ទួល ឬរើជំងឺហឺតចំពោះក្មេងដែលងាយប្រតិកម្ម។
👉🏽 ជំងឺឆ្លង និងប៉ារ៉ាស៊ីត៖
* ប៉ារ៉ាស៊ីត៖ ដង្កូវព្រូន ចៃ ឬចៃឆ្កែ/ឆ្មា អាចឆ្លងមកកុមារនៅពេលលេងប៉ះពាល់ដី ឬលាមកសត្វ។
* មេរោគឆ្លង៖ ការឆ្លងបាក់តេរីតាមរយៈការខាំ/ខ្វាច (ដូចជា Cat Scratch Disease) មេរោគផ្សិតលើស្បែក (ស្រែង) និងជំងឺតូកសូប្លាស្ម៉ូស៊ីស (Toxoplasmosis) ពីលាមកឆ្មា។
👉🏽 គ្រោះថ្នាក់នៃការរងរបួស៖ កុមារតូចៗពុំទាន់យល់ពីកាយវិការរបស់សត្វ អាចទៅចាប់ទាញកន្ទុយ ឬរំខានពេលសត្វកំពុងស៊ីចំណី/ដេក ដែលនាំឱ្យសត្វខាំ ឬខ្វាចបង្កជារបួស។
👉🏽 ការប៉ះពាល់ផ្លូវចិត្ត (ការភ័យខ្លាច)៖ សំឡេងព្រុសខ្លាំងៗ ឬការលោតសង្គ្រុបរបស់សត្វធំៗ អាចធ្វើឱ្យកុមារតូចៗភ័យខ្លាច បង្កជាការតក់ស្លុត ឬខ្លាចសត្វរហូតដល់ធំ។
👉🏽 អនាម័យក្នុងផ្ទះ៖ ការជ្រុះរោម ការបន្ទោបង់មិនមានរបៀប ឬការដែលសត្វយកភាពកខ្វក់ពីក្រៅចូលផ្ទះ ងាយធ្វើឱ្យកុមារតូចៗដែលចូលចិត្តវារ និងចាប់របស់ដាក់មាត់ ប្រឈមនឹងមេរោគ។
ការចាក់វ៉ាក់សាំងសត្វឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ ការសម្អាតអនាម័យ និងការតាមដានយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ពីសំណាក់មនុស្សធំពេលកុមារលេងជាមួយសត្វ អាចកាត់បន្ថយហានិភ័យទាំងនេះបានយ៉ាងច្រើន។
