02/10/2021
Eindelijk, het is zover, we zitten terug samen om te degusteren, beoordelen en discussieren over wijn. De langverwachte Griekse degustatie, tot 2 keer uitgesteld, kon dan toch doorgaan. En we hebben geproefd! Maar liefst 11 wijnen passeerden de r***e. Dat was werken geblazen, maar het gaf ons alleszins een mooi overzicht van de inheemse Griekse druiven, want geen enkel internationaal druivenras kwam aan bod.
We gingen van start met 2 getinte druiven, nl. de moschofilero 2017, PDO Mantinia, Peloponnesos van Tselepos Winery, en een roditis 2017, PDO Patras van het huis Tetramythos. De moschofilero is een roze getinte druif met een grijze schijn, ook gekend als ‘blanc de gris’, betekent letterlijk ‘heerlijk geurende Fileri’ en dankt vooral zijn naam aan het microklimaat in Mantinia. Deze exotische moschofilero is bloemig, fris, fruitig met aroma’s van lychee, rozenblaadjes en citrusbloesem. De roditis is één van de meest aangeplante druiven van Griekenland en is in werkelijkheid geen witte druif, maar een roze-roodachtige druif. Roditis gedijt goed op onvruchtbare bodems en grote hoogte en vormt tevens de basis van elegante witte wijnen, maar kan ook plomp overkomen. Deze roditis kenmerkt zich vooral door aroma’s van bloesem, mango en is licht ziltig.
Vilania 2018 van het domein Idaia Winery, PGI Crete zorgt voor een to-the-point droge frisse wijn, met vooral citroen, appelsien, ananassnoepje, peer, jasmijn-bloesem en kruiden in de neus. Het domein is ten zuiden gelegen van Heraklion, centraal Kreta, op 350m hoogte, langsheen de rivier Apollon, Dafne-region.
Op het Ionische eiland Cephalonia gedijt de Robola, niet te verwarren met de Ribolla Gialla uit Friuli, Italië, natuurlijk. Het is een druif dat snel een oxidatieve toets kan weergeven, vandaar dat er voorzichtig moet omgesprongen worden met de vinificatie ervan. Bovendien is Cephalonia erg bergachtig, vandaar dat de hoogte, het mesoklimaat, bodemgesteldheid en invloed van de zee een belangrijke rol spelen voor deze druif.
Het eiland Santorini is bijna synoniem voor de druif assyrtiko, een druif ontstaan uit de kruising tussen gaidoui en platani, getraind in Kouloura-gristi (mandjes) of Kouloura-klada (cirkelvorm). Deze druif met harde pel, droogtebestendig en ziektebestendig - dankzij de Meltemi noordenwind en dankzij de zanderige ondergrond heeft de druifluis geen vat - biedt hij heel wat fruit, zoals citrus, gekonfijte citrus, bittere zeste, appel, venkel.
Savatiano is nog een ander vaak aangeplante druif, en wordt vaak gebruikt voor het maken van Retsina, net zoals de assyrtiko en de roditis. Deze Retsina 2019 van het huis Papagiannakos vertoont aroma’s van vers fruit, gele grassen, rozemarijn, denne-appels, niet te overweldigende harsindrukken, maar toch subtiel aanwezig. Bovenal is hij fris en licht, met een zeer goede zuurtegraad.
Xinomavro betekent lettelrijk ‘zuur-zwart’ en is de hoofddruif voor de PDO Naoussa. Het is een laatrijpende druif met een dikke schil en veel kleurstof. Naoussa is het warmste gebied uit Macedonië en is deels omringd door het Vermio-gebergte. Thymiopoulos is één van de meest gerenommeerde huizen van Naoussa en maakt schitterende xinomavro. Deze wijn uit 2016 kenmerkt vooral tomaten, gekruide peper, olijventapenade, marjolein onderbouwd door aciditeit en tannine.
De PDO Rapsani is één van de bekendste PDO’s, is afkomstig uit de wijnregio Thessalië en is tevens één van de eerste (sinds 1971) en is bovendien steeds een blend uit 1/3 xinomavro, 1/3 krassato en 1/3 stavroto. De wijngaarden liggen lang de Pinios-rivier en de Olympusberg en reiken tot 1000m hoogte. Deze Rapsani heeft vooral zoethout in zich, aangevuld met aardse tonen en stevige tannine. Dat neusje leder, het zoet zwart fruit en de milde bittere toets zijn zeer kenmerkend, net als de kruidentoets, afkomstig van de xinomavro.
Limniona is een niet zo courante blauwe druif met een hoge aciditeit en een mooie donkerrode kleur. In de neus heeft hij vooral aroma’s van zwart fruit, zoals rode bessen, maar ook aardbeien en framboos, gedroogde vijgen, kruiden, zoals kaneel en kruidnagel en aardse tonen. Theopetra Estate is biogecertifieerd (en vegan) en brengt deze limniona 2017 uit als een klassewijn met behoorlijk wat lengte en bewaarpotentieel.
Als je ‘Nemea’ vernoemt, vermeld je tevens de druif agioritiko, want Nemea noemden men vroeger ‘Ahios Georgios’ oftewel Saint-Georges. Deze druif is bestand tegen hitte en kan bijgevolg goed gedijen op leisteen, en kalk-rode leem.
Agioritiko 2016 Reserve van Domaine Tselepos, PDO Nemea wordt manueel geoogst, ondergaat een inox-vinificatie en een lagering op Franse barriques. In de neus vertoont hij toetsen van noten, maar is hij vooral elegant, evenwichtig, fijne tannine, en een mooie lange afdronk met overheersend rood fruit en verfijnde vanille.
De laatste wijn aan onze proeftafel is opnieuw een xinomavro reserve uit 2016 van het domein Thymiopoulos, PDO Naoussa ‘Terre et Ciel’. Deze biodynamisch gevinifieerde xinomavro van 40-44j oude stokken werd niet alleen met de hand geplukt, maar kreeg een maceratie van maar liefst 40dagen. De fermentatie is gestart met endogene gisten in roestvrijstalen tanks gedurende 60-90 dagen en kreeg daarna een opvoeding op gebruikte eiken barriques. Deze xinomavro reserve houdt er geen al te vijandige tannine aan over, maar is vooral bloemig, aroma’s van truffel, champignon, kersen, wilde aardbeien, cassis.
Deze reis doorheen Griekenland was zeer welgekomen. We ontdekten druiven waarvan we het bestaan niet eens kenden, en stonden met verstomming verslagen hoe fris Griekse wijn kan zijn. Niets deed vermoeden dat dit land fruitige, mooi gebalanceerde wijnen oplevert. Een nieuwe wereld van de Oude Grieken ging open.