10/09/2021
Onze lieftallige kroeg is nu bijna twee weken toe. Tijd voor een terugblik met de speech van ons Monique en fijne feestkiekjes...
Dag allemaal,
Het is zover wij zijn de laatste dag open.
Wat er met het café gaat gebeuren, dat weten wij niet. Wij hadden het graag anders gezien, maar het is zo.
Het is allemaal met gemengde gevoelens. Maar wat gaan we jullie allemaal missen.
19 jaar geleden startte onze Guy het café maar door gezondheidsredenen is door de jaren heen de fakkel aan ons overgedragen.
We hebben in de afgelopen jaren veel volk en verenigingen over de vloer gekregen; een kleine opsomming
De boksers
De biljartploegen
De fietsclubben
Onze motoclubs
De dansers
Bloemschikkers
Katapult
Kleinveehouders
Kaarters
De voetbal
Onze wekelijkse lopers
De gepensioneerden
De hoeveniers
De buren
Het school met hun kinderen, carnaval,
En natuurlijk ons kliënteel, waarvan sommige van hun vaste stek van de hoek van de toog door corona zijn moeten verhuizen naar het tafeltje aan de schouw. Door de corona kregen wij een grotere toog met onze staantafeltjes en waar ieder zich ook goed voelde.
Jullie hadden allen jullie eigen entiteit, karakter en dat maakte het voor ons heel plezant.
Ook deed het ons plezier dat jullie er met de jaarlijkse verloren maandag er met zoveel waren en jullie dikwijls verbroederden. Iedereen leerde elkaar waarderen in zijn haar hobby.
Wij hebben elkaar door de jaren ook goed leren kennen. Ik bedank jullie allemaal voor de steun, het plezier, de feestjes die jullie ons hebben gegeven.
Holvenkermis was elk jaar een feest. Met destijds het vrij podium, de holvenjogging, de colsonband, den Django die dikwijls speelde als het terug licht was, de vogelpik en Cel van de coeck.
Dan wil ik nog bijzonder dank:
De mensen en instanties die het organiseren van deze dag mogelijk hebben gemaakt
De dames die de verkoop van al ons decoratiemateriaal hebben verzorgd. Wat ze bijzonder goed en vol animo hebben gedaan.
De vriendenkring van ons Sarah die wij hebben zien opgroeien, veel plezier en vriendschap van hebben gekregen en ons hebben bijgestaan in hectische dagen en die heden ook weer van de partij zijn.
Mijn technische ploeg die ik niet met naam ga noemen maar die ten allen tijde klaar stonden om iets te maken, te repareren, mijn gras af te rijden, iets te verhuizen, mee te poetsen en op te ruimen. Mannen jullie hebben ons dikwijls geholpen.
Dan heb ik op éne man heel dikwijls geroepen en die wij allemaal in ons hart dragen – onze Hugo! Al vond hij in het begin het café maar niks maar werd in de loop van tijd onze stiefzoon van het café.
Wij vergeten niet ons moeder Ida, die er het afgelopen jaar minder kon bij zijn, maar die heel veel mensen een luisterend oor heeft gegeven en aan ieder veel plezier heeft beleefd.
Ons Sarah heeft dikwijls bijgesprongen en ons ook op de sociale media een mooi plaatsje gegeven.
Niet te vergeten ons Lizette, die alhoewel niet aan sport doet hier veel marathons heeft gelopen op al die jaren en dikwijls een engelengeduld had. Wist je niet welk liedje er gespeeld werd en van jaar of wanneer iemand verjaarde, vroeg het maar Lizette met haar fantastisch geheugen.
En dan hebben wij nog ons Roos, altijd klaar, soms temperamentvol maar wat altijd zorgde voor de nodige ambiance. Hoe laat het ook ook was de vorig dag en hoe hard wij ook gefeest hadden ons Roos was ’s morgens steeds paraat.
Was het wat vuil, dan zei Roos, het zal wel plezant wel geweest zijn!
Ons Roos had ook altijd haar antwoord klaar. Zo was er een wielertoerist die problemen had om zijn drankje op te krijgen, ons Roos hielp hem wel aan een trechtertje om het gemakkelijk binnen te kappen.
Aan allen, merci voor alle warmte en vriendschap die jullie ons gegeven hebben!
Mensen, amuseer jullie nog de laatste dag en hopelijk zien wij jullie nog!
Wij gaan jullie missen!
https://www.facebook.com/media/set/?vanity=holvenhoeve&set=a.385902483082951
Foto's door Lore Crauwels en Nanou Vangeel. Bedankt!
