10/06/2022
Ελπίζουμε να απολαμβάνετε τις αναμνήσεις που βλέπετε και μοιράζεστε στο Facebook, από τις πιο πρόσφατες έως τις πιο μακρινές.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
2 χρόνια πριν
Manos Karamanos
10 Ιουνίου 2020 ·
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Οι φίλοι σας
Το να θεραπεύσεις μόνος σου ακόμα και έναν απλό πονοκέφαλο... είναι πονοκέφαλος για το σύστημα! Το να πάρεις την δύναμη σου και να αφυπνίσεις τις εσωτερικές σου δυνάμεις και ικανότητες είναι εφιάλτης για το σύστημα. Το να γίνεις κυρίαρχος της ζωής σου και να μην επηρεάζεσαι από τους άλλους και τις εξωτερικές συνθήκες, είναι καταστροφή για το σύστημα! Ναι λοιπόν! Έτσι πέφτει το σύστημα! Όχι με θεωρίες από τον καναπέ, ούτε με φιλοσοφίες μπροστά στην τηλεόραση. Και όταν βιώσεις έστω και μια φορά την δύναμη σου, αυτή την δύναμη που χρόνια τώρα προσπαθούν να σε πείσουν ότι δεν έχεις... τότε ο δρόμος δεν έχει γυρισμό... το βέλος δείχνει μόνο μπροστά... κι αν κάποιες στιγμές πισογυρνάς... αν λυγίζεις και για λίγο τα παρατάς... μην φοβάσαι... η δύναμη σου είναι πάντα εκεί... κι αν αναστήθηκε μια φορά... μπορεί ξανά... κάνε ότι κάνεις... αλλά να επιστρέφεις κάποια στιγμή στο κέντρο σου... να θυμάσαι πάντα ότι μόνον εσύ μπορείς... μόνον εσύ μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο... αποκλειστικά και μόνο μέσα από την δική σου αλλαγή!
Μην ξεχνάς ποτέ και μην υποτιμάς όλες τις δυνάμεις με τις οποίες είσαι από την φύση σου εξοπλισμένος!!! Την δύναμη του νου, του συναισθήματος, του οραματισμού, της αναπνοής, της θέλησης... την δύναμη της αγάπης, της συνειδητής προσοχής, της επίγνωσης... την δύναμη της μοναδικής, θεικής ενέργειας σου! Αλλά και την δύναμη μέσω της κατάλληλης για την εξέλιξη διατροφής, συμπεριφοράς, συναναστροφής!
Τόσες πολλές δυνάμεις κι άλλες τόσες έχεις άνθρωπε και φέρεσαι σαν να είσαι έρμαιο της μοίρας σου!
Άνθρωπε, συνάνθρωπε, συνοδοιπόρε, συνεπιβάτη στο μουσικό αυτό ταξίδι... πάρε την δύναμη σου... γίνε η δύναμη σου... αφυπνίσου!!!
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
2 χρόνια πριν
Manos Karamanos
10 Ιουνίου 2020 ·
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Οι φίλοι σας
Κάποια μέρα θα κοιτάξεις προς τα πίσω και θα καταλάβεις γιατί έπρεπε να συμβεί ο,τι συνέβη. Να θυμάσαι πάντα τα εξής :
- τα σταφύλια πρέπει να "πατηθούν" για να παραχθεί το κρασί
- τα διαμάντια μορφοποιούνται υπό μεγάλη πίεση
- οι ελιές συνθλίβονται για να βγει το λάδι
- οι σπόροι αναπτύσσονται στο σκοτάδι
Οποτεδήποτε νιώθεις ότι σε έχουν πατήσει, σε πιέζουν, σε συνθλίβουν ή παντού γύρω σου βλέπεις σκοτάδι, είσαι στην ισχυρή θέση τής μεταμόρφωσης. Έχε εμπιστοσύνη στην διαδικασία....
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
2 χρόνια πριν
Manos Karamanos
10 Ιουνίου 2020 ·
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Οι φίλοι σας
Για να πάρεις το δρόμο του εαυτού σου, χρειάζεται πρώτα από όλα να το αποφασίσεις. Όταν το κάνεις αυτό, αντιλαμβάνεσαι ότι τώρα βρίσκεσαι σε διάφορα μονοπάτια, όπως της κοινωνίας, των δικών σου ανθρώπων, των πρέπει που σου έχουν θεσπιστεί, των αναγκών, των επιταγών, των πεποιθήσεων, αλλά όχι αυτό του εαυτού σου.
Μετά, χρειάζεται να δεσμευτείς ότι θα τον διαβείς αυτόν τον δρόμο. Βλέπεις οι πειρασμοί είναι πολλοί γύρω σου, έτσι και αλλιώς αυτοί σε λοξοδρόμησαν και χάρη σε αυτούς βρίσκεσαι κάπου αλλού σήμερα. Αν δεν δεσμευτείς, μην το ξεκινήσεις!
Λένε ότι έχει πόνο. Μάλλον αυτοί που το λένε δεν τον έχουν πάρει ακόμα αυτό το δρόμο. Δεν είναι πόνος η χαρά του να βρίσκεις τον εαυτό σου! Δεν είναι πόνος η αποκάλυψη του ποιος είσαι! Δεν είναι πόνος όταν βυθίζεσαι μέσα στο είναι σου και ανακαλύπτεις ότι υπάρχει ένας υπέροχος κόσμος που είναι εσύ και αυτό που δεν έχεις αφήσει ακόμη ελεύθερο να εκδηλωθεί.
Πόνο θα έχεις όταν αντιστέκεσαι σε αυτό που είσαι γιατί δεν θέλεις να αφήσεις αυτό που έχεις γίνει. Πόνο θα έχεις όταν βλέπεις τον εαυτό σου, αλλά επιμένεις να τον αγνοείς γιατί έχεις συνηθίσει στις παρελθοντικές σου διαδρομές. Πόνο θα νοιώσεις μέχρι να καταλάβεις ότι δεν είσαι η έγκυος που γεννά, αλλά το νέο μωρό που έρχεται στη ζωή. Πόνος υπάρχει όταν οι άγκυρες που σε δένουν στο δεδομένο σου λιμάνι είναι τόσο ισχυρές που εμποδίζουν τις μηχανές σου να δουλέψουν στο φουλ για το ταξίδι που προορίζεσαι.
Ευθύνη έχει μεγάλη αυτός ο δρόμος. Αλλά αν δεν πάρεις το δρόμο το δικό σου, ποιον άλλον μπορείς να πάρεις; Έχει πολυκοσμία ότι άλλο κάνεις, και να σε συναντήσεις εκεί δεν μπορείς! Άσε που όσο σπαταλάς τις περπατησιές σου σε άκαιρες διαδρομές τόσο εξαντλείς την ενέργειά σου αντί να την τροφοδοτείς.
Λένε και για μοναξιά που υπάρχει εκεί! Για να σε ρωτήσω! Με παρέα γεννήθηκες ή με παρέα θα φύγεις από εδώ; Γιατί λοιπόν στο ενδιάμεσο δεν κοιτάς να βρεις αυτό που είσαι, αλλά λογίζεσαι τόσο πολύ με τον ποιον θα είσαι; Και αν δεν μπορείς να κάνεις πρωτίστως παρέα με τον εαυτό σου, πόσο αυθεντικές μπορείς να θεωρήσεις ότι θα είναι οι σχέσεις που θα συνάψεις με τους άλλους;
Ο δρόμος του εαυτού είναι μονόδρομος. Μπορείς να τον καθυστερήσεις όσο θέλεις, αλλά απαντήσεις αλλού δεν θα βρεις εξόν και δεν σε ενδιαφέρουν. Μια ζωή όμως που έχουμε να ζήσουμε, ας τη ζήσουμε παρέα με εμάς, για να μπορέσουμε να τη ζήσουμε και παρέα με όλους τους άλλους.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
2 χρόνια πριν
Manos Karamanos
10 Ιουνίου 2020 ·
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Οι φίλοι σας
Καλησπέρα με ένα κείμενο στο οποίο αναφέρονται όλα αυτά τα ΜΕΤΑ που λέμε όλοι καθημερινά και τελικά χάνουμε πολύτιμες στιγμές από την ζωή μας γιατί ο χρόνος πίσω δεν γυρνά!!!!!!!!!!
μετάφραση από γαλλικό κείμενο..........
Η μέρα μόλις ξεκίνησε και ... είναι έξι η ώρα το βράδυ.… Δείτε περισσότερα
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
2 χρόνια πριν
Manos Karamanos
10 Ιουνίου 2020 ·
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Οι φίλοι σας
Όταν θέλει ο Θεός
Υπήρχε μια φτωχή γυναίκα, η οποία όλη την ώρα, ό,τι καλό και να συνέβαινε, κοίταζε τον ουρανό και έλεγε: «δόξα τω Θεώ». Αισθανόταν πολύ ευγνώμων για το οτιδήποτε.
Κάπου εκεί κοντά έμενε ένας πλούσιος άνθρωπος. Κάθε φορά, λοιπόν, που περνούσε μπροστά από το σπίτι της γυναίκας, την άκουγε να λέει «δόξα τω Θεώ. Ευχαριστώ, Κύριε». Στην αρχή δεν έδινε σημασία, αλλά κάποια στιγμή αυτό άρχισε να τον εκνευρίζει. «Πώς μπορεί αυτή η γυναίκα, τόσο φτωχή, να ευχαριστεί συνέχεια το Θεό;» σκεφτόταν.
Μια μέρα, λοιπόν, όταν ξαναπέρασε μπροστά από το σπίτι της και την άκουσε να λέει πάλι «δόξα τω Θεώ», νευρίασε τόσο πολύ, που είπε στον υπηρέτη του: «Πήγαινε στο παντοπωλείο και γέμισε δυό τσάντες τρόφιμα. Πήγαινέ τα σ’ αυτή τη γυναίκα και όταν σε ρωτήσει ποιος τα στέλλει, να της πεις ότι ο διάβολος τα στέλνει».
Έτσι, λοιπόν, έκανε ο υπηρέτης. Την επόμενη μέρα πήγε στο παντοπωλείο, γέμισε δύο τσάντες με τρόφιμα και τα πήγε στη γυναίκα αυτή. Έφτασε στο σπίτι της και χτύπησε την πόρτα. Εκείνη μόλις βγήκε έξω και αντίκρισε τις δύο τσάντες γεμάτε τρόφιμα, αναφώνησε: «Δόξα τω Θεώ! Ευχαριστώ, Κύριε». Ο υπηρέτης τη ρώτησε ανυπόμονα:
– «Δεν θέλετε να μάθετε ποιος σας έστειλε τα τρόφιμα;».
– «Όχι, παιδί μου, δεν έχει σημασία. Όταν θέλει ο Θεός και ο διάβολος τον υπηρετεί»!
και παίρνοντας τα τρόφιμα μπήκε μέσα ευχαριστημένη.
Ο υπηρέτης έμεινε κατάπληκτος. Το ίδιο ασφαλώς και το αφεντικό του.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
2 χρόνια πριν
Manos Karamanos
10 Ιουνίου 2020 ·
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Οι φίλοι σας
Τον άνθρωπο που θα σε καρφώσει στα μάτια, ω ναι, αυτόν να τον κοιτάξεις. Έχει ειλικρίνεια μέσα του.
Τον άνθρωπο που ταιριάζει με τις πράξεις του τα λίγα λόγια του, ω ναι, αυτόν να τον πιστέψεις. Δεν είναι φαφλατάς.
Τον άνθρωπο που κάνει λίγο θόρυβο, ω ναι, αυτόν να τον ακούσεις. Δεν είναι επιδειξίας ενός κενού τρόπου ζωής.
Τον άνθρωπο που μπορεί να μείνει μόνος, ω ναι, μαζί του μείνε. Ξέρει να δουλεύει με τον εαυτό του και δεν θα σε έχει για δεκανίκι.
Τον άνθρωπο που δεν σε διακόπτει όταν μιλάς, ω ναι, σε αυτόν μίλα του. Ξέρει να ακούει, και όταν μιλήσει θα πει αυτά που πρέπει να ακούσεις.
Τον άνθρωπο που δεν θα κόψει ένα λουλούδι αλλά μόνο θα το μυρίσει, ω ναι, αυτόν να τον ακολουθήσεις. Ξέρει τη ζωή να την αγαπά.
Τον άνθρωπο που δακρύζει στον πόνο του άλλου, ω ναι, αυτόν αγάπα τον. Έχει συναισθήματα μέσα του.
Τον άνθρωπο που με γαλήνη σηκώνει το σταυρό του, ω ναι, από αυτόν μάθε. Ξέρει πως μετά το Γολγοθά του, το έργο του θα αναστηθεί.
Τον άνθρωπο που λυγίζει έχοντας πύρινο βλέμμα, ω ναι, γι’ αυτόν χαμογέλα. Ξέρει το χρόνο του να διαχειρίζεται και η ανατροπή δεν είναι μακριά.
Τον άνθρωπο που με θάρρος όρμησε στο άγνωστο μπροστά του, ω ναι, κάνε τον δάσκαλό σου. Ο φόβος δεν αποτελεί επιλογή του.
