28/09/2015
ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ဥပါလိသူႀကြယ္ဆိုတဲ့ အေႀကာင္းေလးကို အလ်င္းသင့္လို႕ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
တစ္ခါတုန္းက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး နာဠႏၵာျမိဳ႕က အထည္ကုန္သည္တစ္ေယာက္ရဲ႕ သရက္ဥယ်ာဥ္မွာ သီတင္းသံုးေနတုန္း ဘုရားနဲ႕အယူဝါဒခ်င္း မတူတဲ့ (ဒီေန႕ေခတ္လိုေျပာရရင္ ဘာသာမတူတဲ့ေပါ့) နိဂဏၭနာဋပုတၱဆိုတဲ့ နာဋပုတၱဆရာႀကီးရဲ႕ တပည့္ျဖစ္တဲ့ ဒီဃတပႆီဆိုတဲ့ ဆရာႀကီးက ဆြမ္းခံႀကြျပီးအျပန္ ေဂါတမဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားထံ ဝင္ေရာက္ႏွဳတ္ဆက္ျပီး စကားေျပာဆိုတယ္။
ဗုဒၶကေမးတယ္...."ဒီဃတပႆီ၊ နိဂဏၭနာဋပုတၱဆရာသည္ မေကာင္းမွဳျဖစ္ဖို႕ရာ ကံအမ်ိဳးဘယ္ေလာက္ ပညတ္ထားပါသလဲ............"
ဒီဃတပႆီက ေျဖတယ္....."အရွင္ေဂါတမ၊နိဂဏၭနာဋပုတၱဆရာႀကီးမွာ "ကံ-ကံ"လို႕ ပညတ္ရိုးထံုးစံမရွိပါ။
"ဒဏ္=ဒဏ္"လို႕သာ ပညတ္ရိုးထံုးစံရွိပါတယ္။မေကာင္းမွဳျဖစ္ဖို႕ရာ ကာယဒဏ္,ဝစီဒဏ္,မေနာဒဏ္လို႕ သံုးမ်ိဳးပညတ္ထားပါတယ္" ဆိုျပီး ျပန္ေျဖတယ္။ဒါနဲ႕ျမတ္စြာဘုရားက ဒီသံုးမ်ိဳးဟာ တစ္မ်ိဳးနဲ႕တစ္မ်ိဳး မတူဘူးမဟုတ္လားဆိုေတာ့ မတူပါဘူးလို႕ျပန္ေျဖတယ္။
ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားက ဆက္ျပီးေတာ့ ေမးတယ္။
" အဲ့ဒီသံုးမ်ိဳးထဲမွာ ဘယ္ဒဏ္ကို အျပစ္အႀကီးဆံုးလို႕ ပညတ္ထားသလဲ။"
" ကာယဒဏ္ကို အျပစ္အႀကီးဆံုးလို႕ ပညတ္ထားပါတယ္။"
ဒါကို ဗုဒၶက သံုးႀကိမ္တိတိေမးတယ္။ဒီဃတပႆီကလည္း သံုးႀကိမ္လံုး ကာယဒဏ္က အျပစ္အႀကီးဆံုးပါလို႔ျပန္ေျဖတယ္။
ဒါနဲ႕ ဒီဃတပႆီက ဗုဒၶကိုျပန္ျပီး ေမးခြန္းထုတ္တယ္။
- အရွင္ေဂါတမ၊ အရွင္ကေရာ မေကာင္းမွဳျဖစ္ဖို႔ရာကို ဒဏ္ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳး ပညတ္ပါသလဲတဲ့။
ဗုဒၶက ျပန္ေျဖတယ္။
-"ဒဏ္=ဒဏ္"ဟု ပညတ္ရိုးမရွိဘူး။"ကံ=ကံ"ဟု ပညတ္ရိုးသာရွိပါတယ္။
ကာယကံ,ဝစီကံ,မေနာကံ (ကိုယ္မွဳ, ႏွဳတ္မွဳ, စိတ္မွဳ)ဟု ကံ၃မ်ိဳး ပညတ္ပါတယ္။
အဲ့ေတာ့ ဒီဃတပႆီက ဘယ္ကံကိုအျပစ္အႀကီးဆံုးလို႕ ပညတ္ပါသလဲဆိုေတာ့ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားက "မေနာကံ" ကို အျပစ္အႀကီးဆံုးလို႕ ပညတ္ပါတယ္လို႔ျပန္ေျဖေတာ့ သံုးခါတိတိ ေမးေတာ့ ဗုဒၶကလည္း သံုးခါတိတိျပန္ေျဖေတာ္မူတယ္။အဲ့ဒီလိုေျဖဆိုျပီးေတာ့ ဒီဃတပႆီလည္း ျပန္သြားေလေတာ့တယ္။
ဒီဃတပႆီျပန္ေရာက္လာေတာ့ သူ႕ဆရာနိဂဏၭဆရာႀကီးက အဲ့ဒီျမိဳ႕ကပညာရွိျပီးဥစၥာပစၥည္းအလြန္ႀကြယ္ဝတယ္လို႔နာမည္ႀကီးတဲ့ ဥပါလိသူႀကြယ္ႀကီး အႀကီးအမွဳးရွိတဲ့ ပရိသတ္ႀကီးအလယ္မွာ ထိုင္ေနတဲ့အခ်ိန္ေပါ့။အဲ့ဒါနဲ႕ဆရာႀကီးက ဒီဃတပႆီကိုေမးတယ္....ေန႕ခင္းႀကီး ဘယ္ကျပန္လာခဲ့လဲေပါ့။အရွင္ေဂါတမဆီကေန ျပန္လာပါတယ္လို႕ျပန္ေျဖျပီး အရွင္ေဂါတမနဲ႕ စကားေျပာဆိုရာ "တပည့္ေတာ္က ကာယဒဏ္သည္ သာ၍အျပစ္ႀကီးေႀကာင္းေျပာလ်င္ ရွင္ေဂါတမက မေနာဒဏ္သည္ သာ၍အျပစ္ႀကီးေႀကာင္း ျပန္၍ေျပာပါသည္"ဟု သူ႕ဆရာႀကီးကို ေျပာျပေတာ့ သူ႕ဆရာႀကီးက "သာဓုသာဓု ဆရာေကာင္းတပည့္ပီသစြာ ေျဖဆိုခဲ့ပါေပတယ္။အင္မတန္ထင္ရွားတဲ့ ကာယဒဏ္နဲ႕ႏွိဳင္းစာလ်င္ မေနာဒဏ္ဟာ ဘာေျပာပေလာက္ေတာ့မွာလဲ။မေကာင္းမွဳအကုသိုလ္ျဖစ္ဖို႕အေရးမွာ ကာယဒဏ္အျပစ္ႀကီးသေလာက္ ဝစီ,မေနာဒဏ္မ်ား အျပစ္မႀကီးနိုင္ဘူးလို႕ ဒီဃတပႆီရဲ႕စကားကို အတည္ျပဳတဲ့အေနနဲ႕ ပရိသတ္ကိုျပန္ေဟာေျပာတယ္။ (**သူတို႕က စိတ္ကႀကံစည္ရံု၊ႏွဳတ္ကေျပာဆိုရံုထက္ လက္ေတြ႕ကိုယ္နဲ႕လုပ္လိုက္တာကမွ အျပစ္ႀကီးတယ္လို႕ ဆိုလိုခ်င္တာေပါ့။ဒါကို ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ဘယ္လိုျပန္ဆံုးမလဲဆိုတာကို ဆက္ျပီးဖတ္ႀကည့္ေပးပါ။)
ဒါနဲ႕နဂိုကတည္းက သူကိုးကြယ္တဲ့ဆရာေတြရဲ႕ သင္ျပမွဳေတြနဲ႕ဗုဒၶကို အထင္ေသးအျမင္ေသးျဖစ္ေနတဲ့ ဥပါလိသူႀကြယ္ႀကီးက ဒီဃတပႆီရဲ႕စကားကို သာဓုေခၚျပီး ဗုဒၶကို အျပစ္တင္ဖို႕ရန္ ယခုပင္သြားမည္။ဒီဃတပႆီနဲ႕အတည္ျပဳခဲ့သည့္အတိုင္း မေနာဒဏ္က သာ၍အျပစ္ႀကီးတယ္လို႕ဆိုလ်င္ သိုးကေလးကို အေမြးကိုင္ျပီး (ဟိုလိုဆြဲ ဒီလိုဆြဲ)ဆြဲေနသလို အရွင္ေဂါတမကို မိမိတို႔ဝါဒနဲ႕ ဆြဲဆြဲျပီးေမႊ႕ပစ္လိုက္စမ္းမယ္ ဆိုျပီးေတာ့ နာဋပုတၱဆရာႀကီးဆီမွာ အခြင့္ေတာင္းေတာ့ ဆရာႀကီးက သြားပါေလ၊အျပစ္တင္ေခ်ဆိုျပီး အခြင့္ေပးတယ္။ဒါကို ဒီဃတပႆီက ေျပာတယ္။
"က်ဳပ္ေတာ့ ဥပါလိသြားမွာကို သေဘာမတူဘူး။ရဟန္းေဂါတမဟာ သူတစ္ပါးကို လွည့္ပတ္နိုင္တဲ့ မ်က္လွည့္အတတ္ကို တတ္ထားတယ္။အဲ့ဒီအတတ္နဲ႕ အျခားသူေတြရဲ႕တပည့္မ်ားကို လွည့္ပတ္ေလ့ရွိတယ္လို႕"ကန္႔ကြက္ေတာ့ နာဋပုတၱဆရာႀကီးက "ဥပါလိသူႀကြယ္ဟာ ရွင္ေဂါတမတပည့္ျဖစ္ဖို႕ အေႀကာင္းမရွိနိုင္ပါ။ျဖစ္ျခင္းျဖစ္လ်င္ ရွင္ေဂါတမသာ ဥပါလိတပည့္ျဖစ္စရာရွိပါတယ္။သြားသာ သြားပါ"လို႕ေျပာလိုက္ေတာ့ ဥပါလိသူႀကြယ္လည္း ဆရာႀကီးကိုဦးခ်ျပီး ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္သီတင္းသံုးေနတဲ့ သရက္ဥယ်ာဥ္ကို သြားေတာ့တာေပါ့။
သရက္ဥယ်ာဥ္ေရာက္ေတာ့ ဥပါလိက သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့အရပ္မွာ ထိုင္ျပီးေတာ့ ဤအရပ္ကို ဒီဃတပႆီေရာက္လာခဲ့ပါသလားလို႕ေမးတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားက ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္လို႕ ေျဖေတာ့ စကားစျမည္ေျပာလိုက္ပါရဲ႕လားလို႕ ေမးေတာ့ ေျပာလိုက္ပါတယ္ေပါ့။ဒါနဲ႕ဘာေတြေျပာခဲ့ႀကပါသလဲဆိုေတာ့ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားကလည္း ဒီဃတပႆီနဲ႕ေျပာဆိုခဲ့တဲ့စကားေတြကို ျပန္ေျပာျပျပီး "ဒီဃတပႆီက ကာယဒဏ္ကို အျပစ္ႀကီးသည္ဟုမွတ္ယူ၍ ငါဘုရားက မေနာကံကို အျပစ္ႀကီးသည္ဟု ယူေႀကာင္း" မိန္႕ေတာ္မူတယ္။
ဥပါလိက "ဒီဃတပႆီသည္ ဆရာေကာင္းတပည့္ပီသစြာ ေျဖဆိုနိုင္ပါေပတယ္။ကာယဒဏ္ကိုေထာက္လ်င္ မေနာဒဏ္ဟာ ဘာေျပာပေလာက္မွာလဲ။ကာယဒဏ္(ကိုယ္ျဖင့္ ထိထိေရာက္ေရာက္ျပဳျခင္းသာ) အျပစ္ႀကီးေတာ့မေပါ့။" လို႕ေျပာတယ္။
ဗုဒၶက "ဥပါလိ....မွန္တဲ့အခ်က္ေပၚမွာ အတည္ျဖစ္ဖို႕ရာ ေဆြးေႏြးေျပာဆိုမည္ဟုႀကံလ်င္ ဤမေနာနဲ႕ကာယ ၂မ်ိဳးေသာအရာဝယ္ "ဘယ္ဟာက အျပစ္ႀကီးသည္"ဟု စိစစ္နွီးေႏွာေျပာဆိုႀကဖို႕ပဲ" (ဘာပဲေျပာေျပာ ငါတို႔အယူသာအမွန္ျဖစ္ေစရမည္ဟု စကားနိုင္လုလိုလ်င္ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးဖို႕မလိုေတာ့-ဟုဆိုလို) မိန္႕ေတာ္မူတယ္။
ဥပါလိသူႀကြယ္က "အမွန္ေပၚတြင္ အတည္ျဖစ္ဖို႕ေဆြးေႏြးလိုပါတယ္"လို႕ေျပာေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ဆံုးမေတာ္မူတယ္။
(** နိဂဏၭတို႕ဝါဒမွာ ေရေအး၌အသက္ရွိသည္ဟု ယူဆ၍ ေရေအးကိုေသာက္ခ်ိဳးသံုးစြဲေလ့မရွိဘူးဆိုတာကို သိထားႏွင့္ပါ)
"နိဂဏၭတစ္ေယာက္မွာ သည္းေျခေရာဂါေရာက္ေနျပီ ဆိုပါစို႕။ေရေအးကို မေသာက္မခ်ိဳးရလ်င္ သူ႕မွာေရာဂါတိုးေတာ့မည္။စိတ္ကလည္း ေရေအးကို အလြန္ေတာင့္တ၏။သို႕ေသာ္ ေရေအးကိုလိုခ်င္သည္ဟု ေျပာလ်င္ ဝစီဒဏ္ထိုက္၍ ေရေအးကိုေသာက္ခ်ိဳးလ်င္ ကာယဒဏ္ထိုက္မည္စိုးေသာေႀကာင့္ ေအာင့္အီသည္းခံေနရွာသည္။(သူတို႕အလိုအားျဖင့္ ေတာင့္တမွဳ မေနာဒဏ္ကေတာ့ ထိုက္လို႕ေနေလျပီ။)သူသည္ ေရေအးကို မရေသာေႀကာင့္ေရာဂါတိုး၍ေသရေသာ္ မည္သည့္ဘဝေရာက္သည္ဟု နိဂဏၭဆရာတို႕ အယူရွိပါသနည္း"ဟု ေမးေတာ္မူတယ္။
ဥပါလိက "သူသည္ ေရေအးအေပၚ၌ စိတ္စြဲလမ္း၍ ေသရေသာေႀကာင့္ "မေနာသတၱ"အမည္ရေသာ နတ္ျဖစ္သည္ဟု ပညတ္ပါသည္။(မေနာ-စိတ္+သတၱ=ျငိကပ္သူ)"
ဗုဒၶက "ဥပါလိ.....သတိထားျပီးေျဖပါ။သင့္အေျဖဟာ ေရွ႕ေနာက္အျမီးအေမာက္မတည့္ဘူး " လို႕ မိန္႕ေတာ္မူတယ္။ ( မေနာဒဏ္ထက္ ကာယဒဏ္ ထက္သည္ဟု ဆိုထားခဲ့ပါလ်က္ ေစာင့္စည္းထားတဲ့ ကာယဒဏ္ရဲ႕အက်ိဳးကို မခံစားရဘဲ ပ်က္စီးေသာမေနာဒဏ္ကပင္ နတ္ျဖစ္ေအာင္ အက်ိဳးေပးေသးသည္ဟုဆိုေသာေႀကာင့္ ေရွ႕ေနာက္မညီ"ဟု ဆိုလိုရင္းျဖစ္သည္ )
ဒီလိုမိန္႕ေတာ္မူလ်င္ နဂိုပညာခံမနည္းေသာ ဥပါလိသူႀကြယ္ႀကီးက မိန္းေမာေတြေဝေနသူတို႕ ကုိယ္လက္မလွဳပ္ ႏွဳတ္လည္းမျမြက္ဘဲ စိတ္ရွိေနေသးသည့္အတြက္သာ အသက္ရွင္ေနပံုကို သတိရကာ မေနာသည္သာ ကာယ, ဝစီတို႕ထက္ သာ၍သတၱိထက္ေႀကာင္း သေဘာေပါက္လာသည္။သို႕ေသာ္ ဗုဒၶ၏ ဆန္းႀကယ္ေသာျပႆနာတို႕ႀကားလိုေသး၍ "အရွင္ဘုရားက ဤသို႕ေျပာေသာ္လည္း ကာယဒဏ္သာ ပို၍သတၱိထက္ပါသည္"လို႕ ေလ်ာက္ထားတယ္။
ဒါနဲ႕ျမတ္စြာဘုရားက ေမးခြန္းထပ္ထုတ္တယ္ "နိဂဏၭနာဋပုတၱဆရာသည္ သြားရင္း လာရင္း နင္းမိေသာေႀကာင့္ ပိုးေကာင္ေလးေတြေသရလ်င္ နင္းသူမွာ ဘယ္လိုအျပစ္ရွိသည္ဟု ပညတ္ပါသလဲ"
ဥပါလိက "ေသေစလိုေသာ ေစတနာမပါေသာေႀကာင့္ အျပစ္ႀကီးသည္ဟု မပညတ္ပါ။"
ဗုဒၶက "ေသေစလိုေသာ ေစတနာပါလ်င္ ဘယ္လိုပညတ္သလဲ"
ဥပါလိ "ေစတနာပါလာလ်င္ အျပစ္ႀကီးသည္ဟု ပညတ္ပါတယ္"
ဗုဒၶ "ေစတနာကို (ကာယ, ဝစီ, မေနာ သံုးမ်ိဳးထဲ) ဘယ္ထဲသြင္းသလဲ "
ဥပါလိ "မေနာဒဏ္ထဲ သြင္းပါတယ္ "
ဗုဒၶ "ဥပါလိ ..သတိထားေျဖပါ။သင့္စကား ေရွ႕ေနာက္မညီဘူး။ (ကာယသည္ မေနာထက္ ပိုထက္သည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း ကာယျဖင့္က်ဴးလြန္ျပီးပါေသာအျပစ္သည္ မေနာမပါသည့္အတြက္ အျပစ္မရွိ၊မေနာပါလာမွသာ အျပစ္ရွိသည္ဟု ဆိုေသာေႀကာင့္ ကာယဒဏ္ထက္ မေနာဒဏ္က ပိုသတၱိထက္ေနသျဖင့္ ေရွ႕စကားေနာက္စကား မညီေႀကာင္းဟု ဆိုလိုရင္းျဖစ္ပါသည္)
ဥပါလိသူႀကြယ္လည္း ေျပာေနရင္းကပင္ ငါတို႕ဆရာႀကီးသည္ "ေစတနာမပါေသာ ကာယဒဏ္ကိုအျပစ္မရွိ၊ေစတနာပါေသာ ကာယဒဏ္ကိုအျပစ္ႀကီး၏ဟု ပညတ္ျပီးလ်င္ ေစတနာကိုမေနာဒဏ္၌ ထည့္သြင္းထားသည္။မေနာဒဏ္ထက္ ကာယဒဏ္က သာ၍ထက္သည္ဟုလည္း ဆိုထားျပန္သည္။ဆရာႀကီး၏စကားမ်ားသည္ ေရွ႕ေနာက္မညီဘဲ ဗုဒၶ၏စကားမ်ားသည္သာ ေရွ႕ေနာက္ညီေနပါတကား"ဟု သေဘာေပါက္လာသည္။သို႕ရာတြင္ ဗုဒၶ၏ဆန္းႀကယ္၍ပညာဥာဏ္ျပည့္ဝေသာစကားတို႕ကို နာခံလိုေသး၍ ကာယဒဏ္သည္သာ သာ၍အျပစ္ႀကီးေႀကာင္း၊သတၱိထက္ေႀကာင္း ေလွ်ာက္ျပန္၏။
ထိုအခါ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္္သည္ တန္ခိုးဣဒၶိပါဒ္ရွိသူတို႕၏ စိတ္အစြမ္းမ်ားကို မိန္႕ေတာ္မူေလရာ ဥပါလိလည္း တိုစိတ္၏အစြမ္းမ်ားကို ဝန္ခံျပီးလ်င္ ဗုဒၶ၏အယူဝါဒကို အားရႏွစ္သက္လွသျဖင့္ "တပည့္ေတာ္သည္ ဘုရား,တရား,သံဃာကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပါ၏။ယေန႕မွစ၍ အသက္ကိုအပ္လ်က္ ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ေသာ ဥပါသကာဟု မွတ္ေတာ္မူပါရန္" ေလွ်ာက္ေလသည္။
ဗုဒၶက "ဥပါလိ...သင္တို႕လို ထင္ရွားေသာလူႀကီးလူေကာင္းဆိုတာ စိစိစစ္စစ္ နွိဳင္းနွိဳင္းခ်ိန္ခ်ိန္ ျပဳသင့္တယ္။ ဥပါလိဆိုတဲ့သူႀကြယ္ဟာ ေတြ႕ရာႀကံဳရာ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ေလ့ရွိတာပဲ ဟုေျပာစရာျဖစ္တတ္တယ္"ဟု မိန္႕ေတာ္မူသည္။ဥပါလိသူႀကြယ္ကလည္း "ဒီလိုသတိေပးတဲ့အတြက္ေႀကာင့္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားကို သာ၍အားရပါတယ္ဘုရား။အျခားဆရာႀကီးေတြကား တပည့္ေတာ္လိုဒကာတစ္ေယာက္ရတယ္ဆိုလ်င္ နာဠႏၵာတစ္ျမိဳ႕လံုးအလံစိုက္၍ ေႀကြးေႀကာ္ေလ့ရွိႀကတယ္။ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားကေတာ့ စဥ္းစဥ္းစားစားႏွင့္ ျပဳဖို႕ရန္ပင္ သတိေပးေတာ္မူပါေသးတယ္။တပည့္ေတာ္ကို ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ ဘုရား, တရား, သံဃာကို ဆည္းကပ္သူလို႕ မွတ္ေတာ္မူပါဘုရား" လို႔ျပန္ေျပာပါတယ္။
ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားက " ဥပါလိ...သင္တို႕အိမ္သည္ နိဂဏၭတို႕ အျမဲဝင္ေရာက္စားေသာက္နိုင္ေသာ ေရတြင္းလိုျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ထို႕ေႀကာင့္ ဗုဒၶ, ဓမၼ, သံဃာကို ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ေသာ္လည္း နိဂဏၭတို႕လာလ်င္ ေပးလွဴထိုက္သည္ဟု မွတ္ထားသင့္တယ္။" လို႕မိန္႕ေတာ္မူတယ္။
ဥပါလိသူႀကြယ္လည္း " ဒီစကားကိုႀကားရတာ သာလြန္၍အားရပါတယ္။ငါ့သာ လွဴထိုက္တယ္။အျခားသူကို မလွဴထိုက္။ငါ၏ သာဝကတို႕ကိုသာ လွဴထိုက္တယ္။အျခားသာဝကတို႕ကို မလွဴထိုက္။ငါႏွင့္ငါ၏ သာဝကကိုလွဴမွ အက်ိဳးႀကီးတယ္။အျခားသူမ်ား လွဴလို႕အက်ိဳးမႀကီးဘူးဟုသာ ႀကားဖူးပါသည္။ယခုေတာ့အယူဝါဒမတူသူ နိဂဏၭတို႕အား လွဴဖို႕ရန္ပင္ အမိန္႕ရွိေနေသာေႀကာင့္ သာ၍ပင္ ႏွစ္ေထာင္းအားရျဖစ္မိပါသည္။ထို႕ေႀကာင့္ တပည့္ေတာ္အား သံုးႀကိမ္ေျမာက္ ရတနာသံုးပါးအား ဆည္းကပ္ပူေဇာ္သူဟု မွတ္ေတာ္မူပါဘုရား" လို႕ေလ်ာက္တယ္။
ထို႕ေနာက္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားလည္း ဒါန သီလ နတ္ျပည္၏အေႀကာင္းတို႕ျဖင့္ ေလာကီအာရံု ကာမဂုဏ္စည္းစိမ္ခ်မ္းသာတို႕ကိုျပျပီးလ်င္ ထိုစည္းစိမ္တို႕၏ အျပစ္ကိုလည္းေကာင္း၊ကာမဂုဏ္မွခြာနိုင္လ်င္ ရနိုင္သည့္ အက်ိဳးအာနိသင္ကိုလည္းေကာင္း ျပေတာ္မူရာ ဥပါလိ၏စိတ္သည္ ကာမဂုဏ္၌အျပစ္ျမင္ကာ လြန္စြာနူးညံ့ေနစဥ္ သစၥာေလးပါးတရားေတာ္ကို ေဟာျပေတာ္မူေလရာ ထိုေနရာ၌ပင္ ေသာတာပန္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။
ဒီေနရာမွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးအေနနဲ႕ အယူဝါဒမတူတဲ့သူေတြအေပၚမွာ ထားတဲ့စိတ္ကို ေလ့လာလိုက္မိပါတယ္။ယေန႕လက္ရွိျမန္မာနိုင္ငံက အျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႕ ခ်ိန္ထိုးေတြးဆႀကည့္မိလို႕ လက္ရွိျဖစ္ေနတာေတြဟာ ဘုရားေဟာနဲ႕ညီ မညီဆိုတာကို မိမိတို႕ဥာဏ္နဲ႕ဆင္ျခင္သံုးသပ္နိုင္ႀကပါေစ။
က်မ္းကိုး ။ ။ အမရပူရ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိဝံသ၏ ဒသမေျမာက္က်မ္းစာျဖစ္ေသာ အနာဂတ္သာသနာေရးမွ ေကာက္ႏွဳတ္တင္ျပပါသည္။
ဦးဖိုးတု (၂၇.၉.၂၀၁၅)